آسوکه

هنوز نتوانسته ام

جایی برای خودم پیدا کنم

وقتی که نوشتم

درمن جایی نیست که بنشینم

به کوچه رفتم

اما اتاق نداشتم

کوچه فهمیده بود

که من اتاق ندارم

اما شکایتی ندارد

ومن هنوز درکوچه هستم

یک گوشه ازاین روز

یک گوشه از این فروردین

یک گوشه ازاین ساعت شش شب

پیدا کنم و بنشینم.

..............

همیشه در انتظار خودم بودم

اما برنگشتم

در من جایی نیست که برگردم

وبنشینم

در کوچه هستم

شبیه کسی که انگار دارد

جایی می رود.

.......

امروز کلمه ای ندارم

تا جای خودم بگذارم

کلمه ای بیایددر پیراهنم

بنشیند روی صندلی

بشود باران

درخت

یا اسمان

از کوچه 

 از خیابان

به خانه برمی گردم

بادست های خالی

روبروی تو می نشینم

 روی صندلی خالی ت

باران می بارد

درخت می اید

اسمان ابی می شود.